bocho gezir
۲۷-۵-۱۳۸۷, ۰۱:۵۳ صبح
[CENTER]بسم الله الرحمن الرحیم
[RIGHT]یکی از عادات و ممیزات معروف مردم گزیر،احترام به مناسبات دینی بوده است و یکی از مناسباتی که از زمان دور مردم به آن اهتمام می ورزیدند مناسبت نیمه ى شعبان می باشد که به روز خیر معروف است .
در این روز بزرگان روزه می گرفتند. مردان خانه شیرینیجات به عنوان هدیه و سوغات برای بچه های روستا تهیه می کردند. کوچه ها و خانه را برای استقبال روز خیر تمیز و پاکیزه می کردند اغلب زنها ،نان روغنی می پختند و فاله آماده می کردند. بعد از نماز عصر ، مردان هر محله همراه امام مسجد یا یکی از صالحین و ریش سفیدان محله به خانه های همدیگر می رفتند و برای اموات و احیای خود دعاى مغفرت می خواندند..
بچه ها لباسهای قشنگ و تمیز و یا اگر لباس نو و جدید در دسترس داشتند آن را می پوشیدند و هر چند نفر به صورت دسته ،دسته با هم کیسه های زیبا و قسنگ در دست داشته و به خانه های همشهریهای خود می رفتند. صاحب هر خانه با خوشرویی و مهربانی از آنها استقبال می کرد و شیرینیجات در کیسه های آنها می ریختند. این شیرینجات شامل نقل ،نبات و ... بود.
در آن روز در خانه ها باز می گذاشتند و بچه ها به نوای " خیر خیری"به خانه ها وارد می شدند. مردم هدایا رد و بدل می کردند. آنهايی که توانایی بیشتری داشتند به ناتوانان احسان می کردند و به زیارت بیماران می رفتند و به اینصورت صفا و مودت ،ایثار و محبت میان مردم تقویت می یافت .
آن روز خوب و با صفا هیچ وقت فراموش شدنی نیست.
این عادات هنوز در بسیاری از شهرهای اسلامى رایج هست. در امارت و سایر خلیج بعضی از ادارات و مؤسسات فرهنگی و دینی این مناسبت را احیاء می کنند، این عمل جماعی در بسیاری از شهر های دنیا دليل بر اصالت بود آن است. یعنی اصلی در دین داشته که سبب شده مسلمانان به این مناسبت اهتمام ورزند.
آری در حدیث صحیح آمده که پیامبر اسلام فرمودند : خداوند در نیمه ى شعبان بر همه بندگانش تجلی می نماید(يعنى:رحمت ومغفرت اوتعالى برهمه فرود مى آيد) و همه را می آمرزد مگر مشرکین و کسانیکه با هم دشمنی و کینه داشته باشند..
با اندکی تامل در این حدیث ،می دانیم که چرا مردم گزیر در این مناسبت در تقویت صلح و صفا ،محبت و مودت ،ایثار و صداقت در میانشان می کوشیدند آنها بدین صورت نيزاز ماه مبارک رمضان استقبال می کردند. بجز نیمه ى شعبان ،روزهای نهم ذوالحجه یعنی:دو روز قبل از عید قربان و بیست هفتم رمضان وبیست هفتم رجب هم به روزهای خیر معروف بود. ومردم همان کارهايی که یاد شد با خوشحالی و محبت انجام می دادند و با اینکه فقر زیاد بود زندگی بار برکتی داشتند و همه راضی بودند.
متاسفم که در روستای ما کوشش می شود این فرهنگ اصیل دینی اجتماعی کم کم فراموش شود. امید است که مخلصانی این گونه مراسمات را تجدید نمایند تا آن صفا و آن محبت میان مردم بیشتر شود و معلوم است که یک عمل بهتر است از صد گفتار..
با تشکر از دوستی که خاطرات زیبا و به یاد ماندنی از مراسم خیر گزیر برای ما ارسال کردند و ما مشتاقانه از گزارشات و خاطرات بعدی ایشان اسقبال می نماییم
[/RIGHT][/CENTER]
[RIGHT]یکی از عادات و ممیزات معروف مردم گزیر،احترام به مناسبات دینی بوده است و یکی از مناسباتی که از زمان دور مردم به آن اهتمام می ورزیدند مناسبت نیمه ى شعبان می باشد که به روز خیر معروف است .
در این روز بزرگان روزه می گرفتند. مردان خانه شیرینیجات به عنوان هدیه و سوغات برای بچه های روستا تهیه می کردند. کوچه ها و خانه را برای استقبال روز خیر تمیز و پاکیزه می کردند اغلب زنها ،نان روغنی می پختند و فاله آماده می کردند. بعد از نماز عصر ، مردان هر محله همراه امام مسجد یا یکی از صالحین و ریش سفیدان محله به خانه های همدیگر می رفتند و برای اموات و احیای خود دعاى مغفرت می خواندند..
بچه ها لباسهای قشنگ و تمیز و یا اگر لباس نو و جدید در دسترس داشتند آن را می پوشیدند و هر چند نفر به صورت دسته ،دسته با هم کیسه های زیبا و قسنگ در دست داشته و به خانه های همشهریهای خود می رفتند. صاحب هر خانه با خوشرویی و مهربانی از آنها استقبال می کرد و شیرینیجات در کیسه های آنها می ریختند. این شیرینجات شامل نقل ،نبات و ... بود.
در آن روز در خانه ها باز می گذاشتند و بچه ها به نوای " خیر خیری"به خانه ها وارد می شدند. مردم هدایا رد و بدل می کردند. آنهايی که توانایی بیشتری داشتند به ناتوانان احسان می کردند و به زیارت بیماران می رفتند و به اینصورت صفا و مودت ،ایثار و محبت میان مردم تقویت می یافت .
آن روز خوب و با صفا هیچ وقت فراموش شدنی نیست.
این عادات هنوز در بسیاری از شهرهای اسلامى رایج هست. در امارت و سایر خلیج بعضی از ادارات و مؤسسات فرهنگی و دینی این مناسبت را احیاء می کنند، این عمل جماعی در بسیاری از شهر های دنیا دليل بر اصالت بود آن است. یعنی اصلی در دین داشته که سبب شده مسلمانان به این مناسبت اهتمام ورزند.
آری در حدیث صحیح آمده که پیامبر اسلام فرمودند : خداوند در نیمه ى شعبان بر همه بندگانش تجلی می نماید(يعنى:رحمت ومغفرت اوتعالى برهمه فرود مى آيد) و همه را می آمرزد مگر مشرکین و کسانیکه با هم دشمنی و کینه داشته باشند..
با اندکی تامل در این حدیث ،می دانیم که چرا مردم گزیر در این مناسبت در تقویت صلح و صفا ،محبت و مودت ،ایثار و صداقت در میانشان می کوشیدند آنها بدین صورت نيزاز ماه مبارک رمضان استقبال می کردند. بجز نیمه ى شعبان ،روزهای نهم ذوالحجه یعنی:دو روز قبل از عید قربان و بیست هفتم رمضان وبیست هفتم رجب هم به روزهای خیر معروف بود. ومردم همان کارهايی که یاد شد با خوشحالی و محبت انجام می دادند و با اینکه فقر زیاد بود زندگی بار برکتی داشتند و همه راضی بودند.
متاسفم که در روستای ما کوشش می شود این فرهنگ اصیل دینی اجتماعی کم کم فراموش شود. امید است که مخلصانی این گونه مراسمات را تجدید نمایند تا آن صفا و آن محبت میان مردم بیشتر شود و معلوم است که یک عمل بهتر است از صد گفتار..
با تشکر از دوستی که خاطرات زیبا و به یاد ماندنی از مراسم خیر گزیر برای ما ارسال کردند و ما مشتاقانه از گزارشات و خاطرات بعدی ایشان اسقبال می نماییم
[/RIGHT][/CENTER]