شعر مادر

[نی دُنُم]

{EDITOR= 

آسمان را گفتم
می توانی آيا
بهر يک لحظهء خيلی کوتاه
روح مادر گردی
صاحب رفعت ديگر گردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
کهکشان کم دارم
نوريان کم دارم
مه وخورشيد به پهنای زمان کم دارم
***
خاک را پرسيدم
می توانی آيا
دل مادر گردی
آسمانی شوی وخرمن اخترگردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
بوستان کم دارم
در دلم گنج نهان کم دارم
***
اين جهان را گفتم
هستی کون ومکان را گفتم
می توانی آيا
لفظ مادر گردی
همهء رفعت را
همهء عزت را
همهء شوکت را
بهر يک ثانيه بستر گردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
آسمان کم دارم
اختران کم دارم
رفعت وشوکت وشان کم دارم
عزت ونام ونشان کم دارم
***
آنجهان راگفتم
می توانی آيا
لحظه يی دامن مادر باشی
مهد رحمت شوی وسخت معطر باشی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
باغ رنگين جنان کم دارم
آنچه در سينهء مادر بود آن کم دارم
***
روی کردم با بحر
گفتم اورا آيا
می شود اينکه به يک لحظهء خيلی کوتاه
پای تا سر همه مادر گردی
عشق را موج شوی
مهر را مهر درخشان شده در اوج شوی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
بيکران بودن را
بيکران کم دارم
ناقص ومحدودم
بهر اين کار بزرگ
قطره يی بيش نيم
طاقت وتاب وتوان کم دارم
***
صبحدم را گفتم
می توانی آيا
لب مادر گردی
عسل وقند بريزد از تو
لحظهء حرف زدن
جان شوی عشق شوی مهر شوی زرگردی
گفت نی نی هرگز
گل لبخند که رويد زلبان مادر
به بهار دگری نتوان يافت
دربهشت دگری نتوان جست
من ازان آب حيات
من ازان لذت جان
که بود خندهء اوچشمهء آن
من ازان محرومم
خندهء من خاليست
زان سپيده که دمد از افق خندهء او
خندهء او روح است
خندهء او جان است
جان روزم من اگر,لذت جان کم دارم
روح نورم من اگر, روح وروان کم دارم
***
کردم از علم سوال
می توانی آيا
معنی مادر را
بهر من شرح دهی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
منطق وفلسفه وعقل وزبان کم دارم
قدرت شرح وبيان کم دارم
***
درپی عشق شدم
تا درآئينهء او چهرهء مادر بينم
ديدم او مادر بود
ديدم او در دل عطر
ديدم او در تن گل
ديدم اودر دم جانپرور مشکين نسيم
ديدم او درپرش نبض سحر
ديدم او درتپش قلب چمن
ديدم او لحظهء روئيدن باغ
از دل سبزترين فصل بهار
لحظهء پر زدن پروانه
در چمنزار دل انگيزترين زيبايی
بلکه او درهمهء زيبايی
بلکه او درهمهء عالم خوبی, همهء رعنايی
همه جا پيدا بود
همه جا پيدا بود

منبع: سایت صبح امید
EDITOR}

[Sami]

{EDITOR=

با سلام خدمت جناب نی دنم

با اجازه شما من تیتر بالا پاک کردم چون اجازه ما هم دست شماست. امیدوارم موفق و مؤید باشید.

EDITOR}

[fam]

{EDITOR=

با کسب اجازه از جناب نی دنم

گویند مرا چو زاد مادر پستان به دهان گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره ی من بیدار نشست و خفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب من بر غنچه ی گل شکفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه ی راه رفتن آموخت

 

پس هستی من ز هستی اوست

تا هستم وهست دارمش دوست

ایرج میزا

EDITOR}

[ميهمان]

این شعر از کیست؟وبقیه ابیات آن چیست؟

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

[ميهمان]

سلام من ظاهر از افغانستان تشکر از شعر هایت کی در سایت داری

---

سلام به تمام برادران اهلی تشیع که در کشوری اسلامی ایران میبا شد با احترام محمد ظاهر حیدری از افغانستان

[ميهمان]

از شعر مادر خیلی خوشم آمد از وبلاگ قایاقیزی آن را پیدا کردم صادقی گرگری

[مهمان]

ِِِیکی ازبهترین شعرهای بوده که تا حالا شنیده امازوبلاگ صادقی گرگری است

---

ِِِیکی ازبهترین شعرهای بوده که تا حالا شنیده امازوبلاگ صادقی گرگری است

[مهمان]

صدای پای آب نثار شبهای خاموش مادر

[مهمان]

واقعا عالی بود ادامه دادان این موضوع باعث پر صرفدار شدن تایپیک میشه

[مهمان]

باز هم از اين كارها كنيد (دارمتون)اي ول....